Verbinding met ons

Kuns

LUKOIL'S Oil Pavilion word aangewys as die beste projek ter wêreld vir die gebruik van Virtual Reality

gepubliseer

on

LUKOIL het 'n wenner van die internasionale reeks geword IPRA Golden World-toekennings in vier kategorieë vir die herstel van die historiese Olie Pavilion by Moskou se VDNKh. Dit is die grootste Russiese multimedia-uitstalling wat toegewy is aan toegepaste wetenskap, wat die oliebedryf deur interaktiewe installasies aan sy besoekers voorstel.

Die Olie paviljoen is bekroon met die status van die beste wêreldwye projek in Gaming en virtuele realiteit, Business-to-business, Media-verhoudings en borgskap kategorieë.

Dit is die tweede LUKOIL's IPRA Golden World-toekennings wen; die maatskappy het verlede jaar twee toekennings ontvang. LUKOIL se veldtog om die stad Kogalym (Yugra) as toerismesentrum van Wes-Siberië te bevorder, het toekennings ontvang as die wêreld se beste projek in Reis en toerisme en gemeenskapsbetrokkenheid kategorieë.

IPRA Golden World Awards (GWA) is die wêreld se invloedrykste wêreldwye skakel- en kommunikasiekompetisie.

IPRA GWA, wat in 1990 gestig is, erken die uitnemendheid in PR-praktyk wêreldwyd, met inagneming van kriteria soos kreatiwiteit, kompleksiteit van verwesenliking en unieke karakter van die projek. Die wêreld se grootste kommunikasie- en bemarkingskenners en leiers, waaronder verteenwoordigers van die verskillende grootste ondernemings, vorm die GWA-jurie.

Lees verder

Kuns

Die Russiese historikus Oleg Kuznetsov herhaal die waarskuwing van Umberto Eco oor die Nazi-bedreiging

gepubliseer

on

Al ons lesers, ongeag hul nasionaliteit, politieke sienings of godsdienstige oortuigings, behou 'n deel van die 20ste-eeuse pyn in hul siel. Pyn en herinnering aan diegene wat gesterf het in die stryd teen Nazisme. Die geskiedenis van die Nazi-bewind van die vorige eeu, van Hitler tot Pinochet, bewys onteenseglik dat die land se pad na Nazisme gemeenskaplike kenmerke het. Elkeen wat, onder die dekmantel van die behoud van die geskiedenis van hul land, die ware feite herskryf of verberg, doen niks anders as om eie mense in die afgrond te sleep terwyl hy hierdie aggressiewe beleid aan buurstate en die hele wêreld afdwing nie.

In 1995 neem Umberto Eco, een van die wêreldbekendste skrywers en skrywer van sulke topverkoperboeke soos Foucault's Pendulum en The Name of the Rose, deel aan 'n simposium gehou deur die Italiaanse en Franse departemente van die Columbia-universiteit in New York ( op die dag waarop die herdenking van die bevryding van Europa van Nazisme gevier word). Eco het die gehoor toegespreek met sy essay Eternal Fascism wat 'n waarskuwing aan die hele wêreld bevat oor die feit dat die bedreiging van fascisme en Nazisme voortduur selfs na die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Die definisies wat Eco geskep het, verskil van die klassieke definisies van fascisme en Nazisme. Daar moet nie na duidelike parallelle in sy formulerings gesoek word of moontlike toevallighede gewys word nie; sy benadering is baie spesiaal en praat eerder oor die sielkundige kenmerke van 'n sekere ideologie wat hy 'ewige fascisme' bestempel. In die boodskap aan die wêreld sê die skrywer dat fascisme nie begin met die dapper optogte van die Swartes nie, ook nie met die vernietiging van andersdenkendes nie, ook nie met oorloë en konsentrasiekampe nie, maar met 'n baie spesifieke wêreldbeskouing en houding van mense met hul kulturele gewoontes. , donker instinkte en onbewuste impulse. Dit is nie 'n ware bron van die tragiese gebeure wat lande en hele vastelande skud nie.

Baie skrywers gebruik nog steeds hierdie onderwerp in hul joernalistieke en literêre werke, terwyl hulle dikwels vergeet dat artistieke fiksie in hierdie geval nie geskik is nie, en soms ook misdadig is. Die boek State Policy of Glorification of Nazism in Armenia, gepubliseer in Rusland, deur die militêre historikus Oleg Kuznetsov, herhaal Umberto Eco se woorde: «Ons het 'n vyand nodig om mense hoop te gee. Iemand het gesê dat patriotisme die laaste toevlug van lafaards is; diegene sonder morele beginsels draai gewoonlik 'n vlag om hulself, en die klote praat altyd oor die suiwerheid van die ras. Nasionale identiteit is die laaste vesting van onteiendes. Maar die betekenis van identiteit is nou gebaseer op haat, op haat vir diegene wat nie dieselfde is nie. Haat moet gekweek word as 'n burgerlike passie. »

Umberto Ecp het eerstehands geweet wat fascisme was, aangesien hy onder Mussolini se diktatuur grootgeword het. Oleg Kuznetsov, gebore in Rusland, het, net soos byna elke persoon van sy ouderdom, sy houding teenoor Nazisme ontwikkel, nie gebaseer op publikasies en films nie, maar hoofsaaklik in die getuienisse van ooggetuies wat in die Tweede Wêreldoorlog oorleef het. Kuznetsov is nie 'n politikus nie, maar praat namens gewone Russiese mense en begin sy boek met die woorde wat die leier van sy vaderland op 9 Mei 2019 gesê het, op die dag waarop die oorwinning oor fascisme gevier word: «Vandag sien ons hoe in 'n aantal state wat hulle gewetens die oorlogsgebeurtenisse verdraai, hoe hulle diegene verafgod wat die Nazi's gedien het, nadat hulle van eer en menswaardigheid vergeet het, hoe hulle skaamteloos vir hul kinders lieg en hul voorvaders verraai ». Die Neurenberg-verhore was en sal nog altyd 'n struikelblok wees vir die herlewing van Nazisme en aggressie as staatsbeleid - in ons dae en in die toekoms. Die resultate van die verhore is 'n waarskuwing vir almal wat hulself as die uitverkore «heersers van die lot" van state en volke beskou. Die doel van die internasionale kriminele tribunaal in Neurenberg was om Nazi-leiers (vernaamste ideologiese inspirators en hoofmanne) te veroordeel, asook onregverdig wrede optrede en bloedige vergrype, nie die hele Duitse volk nie.

In hierdie verband het die Britse verteenwoordiger vir die verhore in sy slotrede gesê: 'Ek herhaal weer dat ons nie die inwoners van Duitsland wil blameer nie. Ons doel is om hom te beskerm en hom die geleentheid te gee om homself te rehabiliteer en die respek en vriendskap van die hele wêreld te wen.

Maar hoe kan dit gedoen word as ons ongestraf en onoordeelkundig hierdie elemente van die Nazisme agterlaat wat hoofsaaklik verantwoordelik is vir tirannie en misdade en wat, soos die tribunaal kan glo, nie na die pad van vryheid en geregtigheid kan draai nie? »

Oleg Kuznetsov se boek is 'n waarskuwing wat nie daarop gemik is om etniese haat tussen Armenië en Azerbeidjan aan te wakker nie; dit is 'n pleidooi vir gesonde verstand. Die pleidooi om die vervalsing van historiese feite (wat dit moontlik maak om gewone mense te manipuleer) van die staatsbeleid uit te sluit. In sy boek stel die skrywer die vraag: «Verheerliking in verskillende vorme van nazisme in Armenië deur herinnering aan die herinnering aan die Nazi-misdadiger Garegin Nzhdeh en sy openlik rasiete teorie van die tseharkon, die doktraat van die Armeense superman, is die onderwerp van 'n doelgerigte en stelselmatig uitgevoer owerhede en die Armeense diaspora het die afgelope paar jaar sulke ernstige pogings aangewend om die persoonlikheid van Garegin Nzhdeh te verhef, en nie iemand anders uit die Armeense nasionaliste wat meer bygedra het tot die verskyning van die Republiek van Armenië op die politieke kaart van die wêreld as Nzhdeh. »

Minder as 'n jaar gelede het die Derde Komitee van die VN se Algemene Vergadering 'n konsepresolusie (geïnisieer deur Rusland) aangeneem oor die bestryding van verheerliking van Nazisme, neo-nazisme en ander praktyke wat bydra tot die bevordering van hedendaagse vorme van rasse, rassediskriminasie, xenofobie en verwante onverdraagsaamheid. » 121 state het ten gunste van die dokument gestem, 55 het van hulle onthouding gehou en twee het daarteen gekant.

Dit is bekend dat die kwessie van die verenigde stryd teen die Nazisme en sy moderne aanhangers nog altyd so fundamenteel was vir Azerbeidjan en sy politieke leierskap (sonder enige verdraagsaamheid van selfs 'n geringste kompromis) as vir Rusland. President Ilham Aliyev het herhaaldelik gepraat - sowel tydens die Verenigde Nasies se vergadering as tydens die vergadering van die Raad van GOS-staatshoofde - oor die staatsbeleid om die Nazisme in Armenië te verheerlik, met verwysing na onweerlegbare feite om hierdie bewering te bewys. President Aliyev het tydens die vergadering van die Ministers van Verdedigingsraad, nie net die beleid van Rusland om die Nazisme en die neo-Nazisme op 'n wêreldwye skaal te beveg ondersteun nie, maar ook die omvang daarvan uitgebrei en op Armenië gewys as die land van die oorwinnende Nazisme. Dit gesê, het die verteenwoordigers van Armenië by die VN altyd gestem vir die aanneming van die resolusie waarin gevra word vir die stryd teen enige manifestasies van Nazisme, terwyl die leierskap van hul land monumente opgerig het vir die Nazi-misdadiger Nzhdeh in die stede van Armenië, herdoop na laan, strate. , pleine en parke ter ere van hom, medaljes gevestig, munte geslaan, posseëls uitgereik en films gefinansier wat vertel van sy «heldedade». Met ander woorde, dit het alles wat bekend staan ​​as «verheerliking van Nazisme» gedoen in die taal van die relevante resolusie van die VN se Algemene Assemby.

Armenië het nou 'n nuwe regering, maar die outoritis is nie haastig om die Nazi-nalatenskap van hul voorgangers uit die weg te ruim nie, en bewys dus hul verbintenis tot die praktyke van verheerliking van die Nazisme wat in die land aangeneem is voor die staatsgreep wat twee jaar plaasgevind het. gelede. Die nuwe leiers van Armenië, onder leiding van premier Nikol Pashinyan, kon of wou nie die situasie in hul land ingrypend verander nie - en het hulself as gyselaars of ideologiese voortsettings van verheerliking van die Nazisme bevind wat beoefen is voordat hulle aan bewind gekom het. In sy hoekie sê Oleg Kuznetsov: «Vanaf die Millenium het die owerhede van Armenië heeltemal bewustelik en doelgerig gevolg, en ondanks die verandering van die politieke regime in die land in Mei 2018, steeds 'n interne politieke koers van 21 na die land se Nazifikasie deur staatspropaganda van die teorie van tsehakron as 'n nasionale ideologie van alle Armeniërs wat sowel in Armenië as in diaspora woon, terwyl dit internasionale pogings om verheerliking van Nazisme en neo-nazisme te bekamp, ​​simuleer om die verbouing van hierdie verskynsels in die gebied onder hul beheer, insluitend die besette streke van die Republiek Azerbeidjan. »

Fridtjof Nansen, 'n Noorse polar ontdekkingsreisiger en wetenskaplike, het opgemerk: 'Die geskiedenis van die Armeense volk is 'n deurlopende eksperiment. Oorlewing eksperiment ». Op watter manier sal die eksperimente van vandag wat deur Armeense politici uitgevoer word en gebaseer is op manipulasie van historiese feite, die lewens van gewone inwoners van die land beïnvloed? Die land wat aan die wêreld 'n aantal merkwaardige wetenskaplikes, skrywers en kreatiewe figure gegee het waarvan die werke nooit met 'n seël van Nazisme gemerk is nie. Met Kuznetsov se boek wat die historiese feite onthul, kan diegene wat die ideologie van die Duitse Nazisme diep bestudeer het, 'n ander houding ontwikkel as die woorde wat deur Duitsland gesê is en hulle tot die einde van sy dae skuldig voel teenoor sy volk. Aan die einde van sy lewe het hy geskryf: «Geskiedenis is 'n beleid wat nie meer reggestel kan word nie. Politiek is 'n geskiedenis wat nog reggestel kan word ».

Oleg Kuznetsov

Oleg Kuznetsov

Lees verder

Kuns

Russiese Andrey Konchalovsky se 'Liewe kamerade' wat deur kritici op die filmfees in Venesië geprys is

gepubliseer

on

Geagte kamerade, die film geregisseer deur die bekende Russiese regisseur Andrey Konchalovsky, het hierdie jaar op die Venesiese rolprentfees talle lof van die kritici ontvang. Die 77ste Internasionale Filmfees, die eerste groot gebeurtenis in die kunswêreld sedert die wêreldwye uitsluiting, is môre (12 September) in Venesië afgesluit. Die hoofprogram van die fees bevat 18 films, waaronder werke uit die Verenigde State (Nomadland deur Chloé Zhao en Die wêreld om te kom deur Mona Fastvold), Duitsland (En môre die hele wêreld deur Julia von Heinz), Italië (Die Macaluso-susters deur Emma Dante en Padrenostro deur Claudio Noce), Frankryk (Lovers deur Nicole Garcia), onder andere.

Die wydverspreide lofprysing is ontvang deur die "Geagte kameraad'n film, die historiese drama wat deur die Russiese Andrey Konchalovsky geregisseer is en vervaardig is deur die Russiese filantroop en sakeman Alisher Usmanov. Usmanov is ook die hoofbeskermheer van die film.

Die stilistiese swart-en-wit Geagte kamerade vertel die verhaal van 'n tragedie uit die Sowjet-era. In die somer van 1962 het werknemers by een van die grootste ondernemings in die land - 'n plaaslike elektriese lokomotiefaanleg in Novocherkassk - na 'n vreedsame saamtrek gegaan om te demonstreer teen die styging in die koste van basiese voedselbenodighede, tesame met 'n toename in die produksietempo, wat gelei het tot 'n verlaging van die lone.

Terwyl ander inwoners van die stad by die stakende fabriekswerkers aangesluit het, het die betoging wydverspreid geword. Volgens wetstoepassers het ongeveer vyfduisend mense daaraan deelgeneem. Die betoging is vinnig en wreed onderdruk deur gewapende militêre eenhede. Volgens die amptelike weergawe van die gebeure is meer as 20 mense, insluitend omstanders, dood as gevolg van die skietery op die plein naby die stadsadministrasiegebou. Die werklike aantal slagoffers, wat volgens baie meer is as die amptelike gegewens, is nog onbekend. Daarna is meer as honderd deelnemers aan die onluste skuldig bevind, waarvan sewe tereggestel is.

Daar word geglo dat hierdie tragedie die einde van die "Khrushchev thaw" en die begin van 'n lang era van stagnasie in die ekonomie en die land se mentaliteit teweeg gebring het. Hierdie tragiese oomblik in die Sowjet-geskiedenis is onmiddellik geklassifiseer en eers in die laat 1980's bekend gemaak. Ten spyte hiervan het baie besonderhede nie bekend geword nie en tot dusver min akademiese aandag geniet. Die regisseur en draaiboekskrywer van die film Andrei Konchalovsky moes die gebeure rekonstrueer, argiefdokumente versamel en met die nasate van ooggetuies praat wat ook aan die skietery deelgeneem het.

Die kern van die film is die verhaal van die ideologiese en kompromislose karakter Lyudmila, 'n vaste kommunis. Haar dogter, wat simpatie het met die betogers, verdwyn onder die intense chaos van die betogings. Dit is 'n besliste oomblik waarin Lyudmila se eens onwrikbare oortuigings begin stabiliteit verloor. "Liewe kamerade!" is die eerste woorde van 'n toespraak wat sy voorberei om voor die lede van die Kommunistiese Party te hou, met die voorneme om die "vyande van die volk" bloot te stel. Maar Lyudmila vind nooit die krag om hierdie toespraak te lewer nie, en gaan deur die moeilikste persoonlike drama wat haar van haar ideologiese toewyding ontneem.

Dit is nie die eerste keer dat Konchalovsky historiese temas bespreek nie. Nadat hy sy loopbaan vroeg in die sestigerjare begin het, het hy 'n aantal verskillende genres verken (insluitend gewilde Hollywood-vrystellings soos Maria se Lovers (1984) Runaway Train (1985), en Tango & Cash (1989), met Sylvester Stallone en Kurt Russell in die hoofrol, terwyl sy latere werk fokus op historiese dramas wat ingewikkelde persoonlikhede en lotgevalle dekonstrueer.

Dit is ook nie die eerste keer dat Konchalovsky op die Venesiese rolprentfees benoem word nie: in 2002, syne House of Fools is bekroon met 'n spesiale jurieprys, terwyl Konchalovsky twee silwer leeus vir die beste regisseur ontvang het: The Postman's White Nights (2014) en paradys (2016), waarvan laasgenoemde die eerste ervaring van Konchalovsky was om saam te werk met die Russiese metaal- en tegnologie-magnaat, die bekende filantroop Alisher Usmanov, wat as een van die vervaardigers van die film ingetree het. Hul mees onlangse film Sonde, wat ook 'n reuse sukses was, vertel die verhaal van die beroemde Renaissance beeldhouer en skilder Michelangelo Buonarroti. Vladimir Poetin het veral 'n eksemplaar van die film in 2019 aan pous Franciskus geskenk.

Terwyl ons nooit sal weet of die pous dit geniet het nie Sonde, Konchalovsky se nuwe historiese drama Geagte kamerade het die kritici vanjaar in Venesië oënskynlik die harte gewen. Die film, in teenstelling met baie ander werke wat onlangs in Rusland vrygestel is, is 'n baie oorspronklike stuk bioskoop wat tegelykertyd die atmosfeer en gevoel van die era perfek vasvang en die gedetailleerde weersprekings bevat wat destyds in die Sowjet-samelewing geheers het.

Die film handhaaf nie sy eie politieke agenda nie, bied geen reguit lyne of definitiewe antwoorde nie, maar maak ook geen kompromieë nie en gee aandag aan historiese detail. Dit is ook 'n poging om 'n gebalanseerde beeld van die tyd te bied. Die regisseur het oor die Sowjet-era gesê: "Ons het 'n dramatiese, maar uiters belangrike historiese periode deurgemaak wat die land 'n sterk stukrag gegee het."

Geagte kamerade gee Westerse kykers die kans om 'n wye begrip van Rusland te verkry deur 'n akkurate uitbeelding van die Sowjet-era en sy karakters. Die film is lank nie 'n tipiese Hollywood-produksie nie, wat ons verwag dat kykers verfrissend sal vind. Die film is vanaf November in die bioskope.

Andrei Konchalovsky

Andrei Konchalovsky is 'n bekroonde Russiese filmregisseur wat bekend is vir sy boeiende dramas en viscerale uitbeeldings van die lewe in die Sowjetunie. Sy noemenswaardige werke sluit in Siberiade (1979) Runaway Train (1985) Die Odyssey (1997) The Postman's White Nights (2014) en paradys (2016).

Konchalovsky se werke het hom 'n aantal eerbewyse besorg, waaronder die Cannes Grand Prix Spécial du Jury, 'n FIPRESCI-toekenningTwee Silwer Leeus, drie Golden Eagle Toekennings, Primetime Emmy-toekenning, asook 'n aantal internasionale staatsversierings.

Alisher Usmanov

Alisher Usmanov is 'n Russiese miljardêr, entrepreneur en filantroop wat sedert die vroeë stadium van sy loopbaan aansienlike bydraes tot die kunste gelewer het. Volgens Forbes het Usmanov se maatskappye en sy stigtings gedurende die afgelope 15 jaar meer as $ 2.6 miljard aan die liefdadigheidsdoeleindes gerig. Hy het ook veral Russiese kuns in die buiteland bevorder en die restourasie van historiese geboue en monumente internasionaal ondersteun. Usmanov is die stigter van die Art, Science and Sport Foundation, 'n liefdadigheidsorganisasie wat saamwerk met baie vooraanstaande kulturele instellings.

Lees verder

Kuns

«Ильм «Дорогие товарищи» российского режиссера Андрея Кончаловского получил высокую оценку критиков на Венецианском

gepubliseer

on

Ильм известного российского режиссера Андрея Кончаловского «Дорогие товарищи» получил многочисленные положительн

Завтра, 12 septembre, in Венеции завершится 77-й Международный кинофестиваль, первое крупное событие in мире искусства пос. В главной программе фестиваля было представлено 18 фильмов, в том числе работы из США ( «Земля кочевников» Хлои Чжао и «Грядущий мир» Моны Фастволд), Германии ( «А завтра весь мир» Джулии фон Хайнц), Италии ( «Сестры Макалузо» Эммы Данте и «Отче наш» Клаудио Ноче), Франции («Влюбленные» Николь Гарсиа) и других стран. Широкое одобрение критиков снискал фильм «Дорогие товарищи», историческая драма российского режиссера Андрея Кончаловского, спродюсированная российским филантропом и бизнесменом Алишером Усмановым Г-н Усманов также является главным спонсором фильма.

Стилизованная черно-белая картина «Дорогие товарищи» повествует о трагической истории из советской эпохи. Летом 1962 года рабочие одного из крупнейших предприятий страны - Новочеркасского электровозостроительного завода - вышли на мирный митинг, протестуя против повышения цен на важнейшие продукты и одновременно увеличения нормы выработки, приведшего к сокращению зарплат.

Благодаря присоединению других жителей города к бастующим заводским рабочим, протест стал массовым. По данным правоохранительных органов, in нем приняло участие около пяти тысяч человек. Демонстрация была быстро en жестоко подавлена ​​армейскими подразделениями. Meer inligting word aangebied om 'n gevorderde posisie in die wêreld te verdeel, en dit is 20 minute lank; dit is net 90 чееое XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX XNUMX еще XNUMX человек получили ранения. Реальное количество жертв, которое, по мнению многих, превышает официальные данные, to сих пор неизвестно. Более ста участников беспорядков были впоследствии осуждены, семь из них казнены.

So, dit is die feit dat die konjunktuur '' щрущевской оттепели '' en 'n feit is dat dit net 'n feit is dat dit net so is. Тот трагический момент советской истории был сразу же засекречен and обнародован лишь in конце 1980-х годов. Несмотря на это, моногие детали to сих пор не стали достоянием общественности and не получили достаточного внимания со стороны Режиссеру и сценаристу films Андрею Кончаловскому пришлось воссоздавать события, собирать архивные документы д б е е

В центре картины - история идейной и бескомпромиссной героини Людмилы, убежденной коммунистки. Ее дочь, сочувствующая протестующим, исчезает посреди хаоса демонстрации. Это решающий момент, когда некогда непоколебимые убеждения Людмилы начинают терять силу. «Дорогие товарищи!» - вступительные слова речи, которую она готовится произнести перед членами коммунистической партии, намереваясь разоблачить. Люо Людмила так и не находит in себе сил произнести эту речь, переживая сложную личную драму and идейный слом.

Кончаловский не в первый раз обращается к историческим темам. Начав свою карьеру в начале 1960-х, он пробовал себя в различных жанрах (среди них популярные голливудские релизы «Возлюбленные Марии» (1984), «Поезд-беглец» (1985), «Танго и Кэш» (1989) с Сильвестром Сталлоне и Куртом Расселом в главных ролях). Однако in более поздних своих работах on сосредоточился op сторических драмах, деконструирующих сложные личности and судьбы.

Не в первый раз Кончаловский выдвигается и на Венецианский кинофестиваль: в 2002 году его «Дом дураков» был удостоен специального приза жюри, а автор картины получил два «Серебряных льва» за лучшую режиссуру фильмов «Белые ночи почтальона» 2014 и «Рай», 2016, который стал первым опытом сотрудничества Кончаловского с российским металлургическим и технологическим инвестором, известным филантропом Алишером Усмановым, выступившим в роли одного из продюсеров фильма. Их последний совместный фильм «Грех», который также пользовался большим успехом, рассказывает историю жизни известного скульптора и художника эпохи Возрождения Микеланджело Буонарроти. Примечательно, что Владимир Путин подарил копию этого films папе Франциску в 2019 году.

Хотя мы никогда не узнаем, насколько «Грех» понравился Папе Римскому, новая историческая драма Кончаловского «Дорогие товарищи», похоже, завоевала сердца критиков в Венеции в этом году. Фильм, в отличие от многих других работ, выпущенных за последнее время в России, является весьма оригинальным произведением кинематографа, которое прекрасно передает атмосферу и ощущение эпохи, а также детально представляет противоречия, царившие в советском обществе в то время.

Ильм не имеет собственной политической позиции, one не предлагает прямых или окончательных ответов, о ко Это также попытка демонстрации сбалансированной картины того времени. Сам режиссер говорит о советской эпохе так: «ы п ш Мы М М М М М М М« «,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, »ж» »» »» »ко» »ко п» »ко п п

«Дорогие товарищи» moet gevoer word om 'n nuwe saak te maak, dan kan u besluit om 'n goeie keuse te maak. Р Р ч Р ко ко ко ко ко ко ко ко ко ко ко ко Фильм is nie beskikbaar op hierdie tipiese голливудский продукт, что, как мы предполагаем, дает ему возможность выглядеть срежо. Лента выйдет в кинопрокат в ноябре.

Andrey Konchalovsky

Андрей Кончаловский - известный российский кинорежиссер, знаменитый своими захватывающими ра м ж воивописанием жизе Среди его выдающихся работ - «Сибириада» (1979), «Поезд-беглец» (1985), «Одиссея» (1997), «Белые ночи почтальона» (2014), «Рай.

Работы Кончаловского заслужили множество наград, в том числе Специальный гран-при жюри Каннского фестиваля, приз ФИПРЕССИ, два «Серебряных льва», три премии «Золотой орел», премию «Эмми», а также ряд международных государственных наград.

Alisher Usmanov

Алишер Усманов - российский предприниматель-millyардер и mеценат, с сммхх ранних этапов своей карьеры вносящий значиль Vir meer as 15 jaar, vir Forbes, maatskappye en 'n aantal fondse wat op 'n beleggingsbedryf gesit is, is 2,6 miljoen dollar beskikbaar. Dit is 'n akwisiteit wat 'n ernstige rol speel, en 'n belangrike rolprent moet plaasvind en 'n belangrike rolprent moet plaasvind. Хстст х х их хиххх и и иииииии ии иихх ххиии Г-н Усманов является основателем благотворительного фонда «Искусство, наука и спорт», который сотрудничает со многимим

Lees verder
advertensie

Facebook

Twitter

Neigings